15 Ιουλίου 2018: Η ημέρα που η Κορινθία έχασε τον Γιάννη Λαρσινό – Έναν άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του

Η Κορινθία δεν ξεχνά τον Γιάννη Λαρσινό
Υπάρχουν άνθρωποι που η παρουσία τους ξεπερνά τα όρια της επαγγελματικής ή κοινωνικής τους διαδρομής. Άνθρωποι που αφήνουν πίσω τους μια σπουδαία παρακαταθήκη προσφοράς, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.
Ένας από αυτούς ήταν ο Γιάννης Λαρσινός.
Σαν σήμερα, 15 Ιουλίου 2018, η Κορινθία αποχαιρέτησε έναν άνθρωπο που είχε καταφέρει να κερδίσει τον σεβασμό και την αγάπη όλων, όχι μόνο για την επαγγελματική του πορεία, αλλά κυρίως για τον χαρακτήρα, τη γενναιοδωρία και την ανιδιοτελή προσφορά του.
Ήταν ένας άνθρωπος που δεν έκανε ποτέ επίδειξη των πράξεών του. Προτιμούσε να βοηθά διακριτικά, ουσιαστικά και με μοναδικό γνώμονα τον συνάνθρωπο. Για όσους τον γνώρισαν, η πόρτα του ήταν πάντα ανοιχτή. Δεν αρνήθηκε τη βοήθειά του σε κανέναν που πραγματικά τη χρειαζόταν.
Η κοινωνική του προσφορά υπήρξε πολύτιμη για την Κορινθία. Στήριξε συλλόγους, κοινωνικές πρωτοβουλίες, πολιτιστικές δράσεις και ανθρώπους που περνούσαν δύσκολες στιγμές, ενώ ιδιαίτερη ευαισθησία έδειχνε πάντοτε απέναντι στα παιδιά.
Η απώλειά του άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Πολλοί πιστεύουν πως αν είχε παραμείνει κοντά μας, θα είχε ακόμη πολλά να προσφέρει στον τόπο που τόσο αγαπούσε. Η απουσία του άλλαξε σε μεγάλο βαθμό το κοινωνικό αποτύπωμα της Κορινθίας, καθώς άνθρωποι με το δικό του ήθος και την ίδια διάθεση προσφοράς είναι σπάνιοι.
Μια προσωπική μαρτυρία
Για εμένα, ο Γιάννης Λαρσινός δεν ήταν μόνο ένας σημαντικός Κορίνθιος.
Ήταν ένας άνθρωπος που κάθε φορά που του ζητούσα βοήθεια για έναν καλό σκοπό – και ιδιαίτερα όταν επρόκειτο για παιδιά – δεν χρειαζόταν πολλές εξηγήσεις.
Η απάντησή του ήταν πάντα η ίδια:
«Γιάννα μου... δεν το συζητάω.»
Και αμέσως έδινε εντολή να γίνει αυτό που έπρεπε.
Αυτή ήταν η μεγάλη του αξία. Δεν υποσχόταν. Έπραττε.
Θα θυμάμαι πάντα το χαμόγελό του, τη ζεστασιά του, την καλοσύνη του και τον τρόπο με τον οποίο στεκόταν δίπλα σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη.
Η γενναιοδωρία του δεν είχε όρια και η ανθρωπιά του ήταν αυθεντική.
Δεν σε ξεχνάμε...
Ο Γιάννης Λαρσινός υπήρξε ένας άνθρωπος που τίμησε τον τόπο του με τις πράξεις του.
Αληθινός.
Άνθρωπος.
Αξιαγάπητος.
Άρχοντας.
Ο χρόνος περνά, όμως οι άνθρωποι που προσέφεραν με την καρδιά τους δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Κάθε χρόνο, τέτοια ημέρα, η μνήμη του παραμένει ζωντανή στις καρδιές όσων είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.
«Κάθε χρόνο, τέτοια ημέρα, θα σε θυμάμαι με αγάπη, σεβασμό και βαθιά ευγνωμοσύνη.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη φράση σου: "Γιάννα μου, δεν το συζητάω…". Ήταν η απάντηση ενός ανθρώπου με μεγάλη καρδιά, που ήξερε να προσφέρει χωρίς δεύτερη σκέψη.
Σε ευχαριστούμε για όλα όσα πρόλαβες να προσφέρεις στην κοινωνία μας. Για τη γενναιοδωρία σου, για το χαμόγελό σου και γιατί δεν έκλεισες ποτέ την πόρτα σε κανέναν.
Δεν σε ξεχνάμε όσοι σε γνωρίσαμε. Θα ζεις πάντα μέσα στις πράξεις σου και στις αναμνήσεις μας.
Κάθε χρόνο θα σε θυμάμαι με ευγνωμοσύνη και σεβασμό.
Γιάννα Μπεκιάρη»
Αιωνία του η μνήμη.
IsthmosNews.gr — Το site που έγινε καθημερινή σου συνήθεια.