Αρχαίο Λιμάνι Κεγχρεών: Η «κρυμμένη πύλη» της Αρχαίας Κορίνθου που ταξιδεύει μέσα στους αιώνες

Στις ανατολικές ακτές της Κορινθίας, εκεί όπου σήμερα η θάλασσα συναντά ένα τοπίο γεμάτο αρχαιολογικά κατάλοιπα, βρίσκεται ένας τόπος που συνδέθηκε με το εμπόριο, τη ναυσιπλοΐα, τη Ρωμαϊκή εποχή και τα ταξίδια του Αποστόλου Παύλου. Οι Κεγχρεές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Αρχαίας Κορίνθου και ένα μοναδικό κομμάτι της ιστορικής κληρονομιάς της Κορινθίας.

Ένα λιμάνι που ένωνε δύο κόσμους

Οι Κεγχρεές βρίσκονταν στον Σαρωνικό κόλπο και αποτελούσαν το ανατολικό λιμάνι της Αρχαίας Κορίνθου. Η γεωγραφική θέση της πόλης ήταν καθοριστικής σημασίας, καθώς η Κόρινθος, χάρη στα δύο λιμάνια της – τις Κεγχρεές προς τον Σαρωνικό και το Λέχαιο προς τον Κορινθιακό – μπορούσε να λειτουργεί ως ένας από τους σημαντικότερους εμπορικούς και ναυτικούς κόμβους του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Από τις Κεγχρεές πραγματοποιούνταν θαλάσσιες συνδέσεις προς το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ το λιμάνι αποτελούσε σημαντικό σταθμό για εμπορεύματα, ταξιδιώτες και πλοία που διέσχιζαν τις θαλάσσιες διαδρομές της εποχής.

Η στρατηγική θέση της Κορίνθου στον Ισθμό, σε συνδυασμό με τα δύο λιμάνια της, της έδινε τη δυνατότητα να ελέγχει και να αξιοποιεί ένα από τα σημαντικότερα περάσματα ανάμεσα στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Πελοπόννησο.

Τα ίχνη του αρχαίου λιμανιού

Σήμερα, τα κατάλοιπα των Κεγχρεών αποκαλύπτουν μόνο ένα μέρος της μεγάλης ιστορίας του τόπου. Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν την έντονη δραστηριότητα που αναπτύχθηκε στην περιοχή κατά την αρχαιότητα και ιδιαίτερα κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο.

Οι εγκαταστάσεις του λιμανιού, τα κτίσματα, οι χώροι που συνδέονταν με την καθημερινότητα των ανθρώπων και τα ταφικά μνημεία συνθέτουν ένα αρχαιολογικό τοπίο που επιτρέπει στον επισκέπτη να αντιληφθεί τη σημασία των Κεγχρεών ως θαλάσσιου κόμβου.

Πίσω από κάθε ερείπιο κρύβεται ένα κομμάτι της ζωής μιας πόλης που γνώρισε εμπορική ανάπτυξη, πολιτιστικές επιρροές και διαρκή επαφή με τον ευρύτερο μεσογειακό κόσμο.

Τα Ρωμαϊκά Λουτρά

Ανάμεσα στα σημαντικά κατάλοιπα της περιοχής βρίσκονται και τα Ρωμαϊκά Λουτρά, τα οποία αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της οργανωμένης ζωής και των υποδομών της ρωμαϊκής περιόδου.

Τα λουτρά δεν αποτελούσαν απλώς χώρους καθαριότητας. Στον ρωμαϊκό κόσμο ήταν χώροι κοινωνικής συναναστροφής, ξεκούρασης και καθημερινής ζωής, αποκαλύπτοντας παράλληλα το επίπεδο οργάνωσης και τις τεχνικές γνώσεις της εποχής.

Η παρουσία τους στις Κεγχρεές ενισχύει την εικόνα ενός πολυσύχναστου λιμανιού, όπου άνθρωποι διαφορετικών προελεύσεων συναντιούνταν και κινούνταν καθημερινά.

Το Ύστερο Ρωμαϊκό Νεκροταφείο

Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι του αρχαιολογικού χώρου είναι το Ύστερο Ρωμαϊκό Νεκροταφείο.

Οι ταφικές πρακτικές αποτελούν πολύτιμη πηγή πληροφοριών για την κοινωνία κάθε εποχής. Μέσα από τους τάφους, τα αρχιτεκτονικά στοιχεία και τα ευρήματα, οι αρχαιολόγοι μπορούν να ανασυνθέσουν πτυχές της ζωής, των αντιλήψεων και των εθίμων των ανθρώπων που έζησαν στις Κεγχρεές.

Και εδώ η ιστορία δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα μνημεία, αλλά και στις μικρότερες λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο οι κάτοικοι αντιμετώπιζαν τη ζωή και τον θάνατο.

Οι Κεγχρεές και ο Απόστολος Παύλος

Οι Κεγχρεές συνδέονται και με μία από τις σημαντικότερες μορφές του πρώιμου χριστιανισμού, τον Απόστολο Παύλο.

Σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων, ο Παύλος πέρασε από την Κόρινθο και συνδέθηκε με τις Κεγχρεές κατά τη διάρκεια των ιεραποστολικών του ταξιδιών.

Η αναφορά αυτή προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο στην ιστορία του τόπου. Οι Κεγχρεές δεν υπήρξαν μόνο εμπορικό και ναυτικό κέντρο, αλλά αποτέλεσαν και μέρος των μεγάλων θρησκευτικών και πολιτιστικών μετακινήσεων που διαμόρφωσαν τον μεσογειακό κόσμο.

Ο Βυζαντινός Πύργος Μπούρτζι

Η ιστορία της περιοχής δεν σταματά στην αρχαιότητα.

Στο τοπίο των Κεγχρεών δεσπόζει και ο Βυζαντινός Πύργος Μπούρτζι, υπενθυμίζοντας ότι η στρατηγική σημασία της περιοχής συνεχίστηκε και σε μεταγενέστερους αιώνες.

Ο πύργος αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της μεταγενέστερης ιστορίας του τόπου και προσθέτει μια ακόμη ιστορική στρώση σε ένα ήδη ιδιαίτερα πλούσιο αρχαιολογικό τοπίο.

Οι λαξευτοί τάφοι στη Ράχη Κουτσόγιλα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι λαξευτοί τάφοι στη Ράχη Κουτσόγιλα.

Οι τάφοι, διαμορφωμένοι μέσα στον βράχο, αποτελούν εντυπωσιακά κατάλοιπα της ταφικής αρχιτεκτονικής και προσφέρουν μια διαφορετική εικόνα από αυτή που συναντά κανείς στα μεγάλα δημόσια οικοδομήματα της αρχαιότητας.

Το εσωτερικό τους αποκαλύπτει τη δεξιοτεχνία των ανθρώπων που εργάστηκαν στον φυσικό βράχο και ταυτόχρονα μεταφέρει τον επισκέπτη σε έναν κόσμο όπου η μνήμη των νεκρών αποκτούσε ιδιαίτερη αρχιτεκτονική μορφή.

Ένα αρχαιολογικό τοπίο που αξίζει να γνωρίσουμε

Οι Κεγχρεές είναι κάτι περισσότερο από ένα σύνολο αρχαίων ερειπίων.

Είναι ένας τόπος όπου συναντώνται η αρχαία ναυτική ιστορία, το εμπόριο, η Ρωμαϊκή εποχή, ο πρώιμος χριστιανισμός, η βυζαντινή κληρονομιά και η σύγχρονη ανάγκη για προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Σε μικρή απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κορινθίας, ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί σε έναν χώρο που υπενθυμίζει τον κομβικό ρόλο που διαδραμάτισε η Κόρινθος στην ιστορία της Μεσογείου.

Οι Κεγχρεές παραμένουν, με έναν τρόπο, μια «κρυμμένη πύλη» προς την Αρχαία Κόρινθο. Μια πύλη που ανοίγει μέσα από τα ερείπια του λιμανιού, τα ρωμαϊκά λουτρά, τα νεκροταφεία, τους τάφους και τα βυζαντινά κατάλοιπα.

Και ίσως το σημαντικότερο είναι ότι η ιστορία τους δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία. Βρίσκεται ακόμη εκεί, στο τοπίο, περιμένοντας τον επισκέπτη να την ανακαλύψει.

🎥 Δείτε το βίντεο

Ένα ιδιαίτερο οδοιπορικό στις Κεγχρεές παρουσιάζει την ιστορία και τα αρχαιολογικά κατάλοιπα της περιοχής, μέσα από εικόνες από το αρχαίο λιμάνι, τα Ρωμαϊκά Λουτρά, το Ύστερο Ρωμαϊκό Νεκροταφείο, τον Βυζαντινό Πύργο Μπούρτζι και τους λαξευτούς τάφους στη Ράχη Κουτσόγιλα.

Αρχαίο Λιμάνι Κεγχρεών - Δείτε την ξενάγηση ΕΔΩ

Τα κεφάλαια του βίντεο:

• 00:00 – Εισαγωγή
• 00:31 – Αρχαίο Λιμάνι Κεγχρεών
• 02:16 – Ρωμαϊκά Λουτρά Κεγχρεών
• 02:28 – Ύστερο Ρωμαϊκό Νεκροταφείο Κεγχρεών
• 04:11 – Βυζαντινός Πύργος Μπούρτζι
• 04:28 – Εσωτερικό των Ρωμαϊκών Τάφων στη Ράχη Κουτσόγιλα
• 06:21 – Τέλος

📍 Τοποθεσία: Κεγχρεές Κορινθίας, Πελοπόννησος, Ελλάδα

Μουσική: A-GON – “Walked Away”, μέσω HearWeGo, με άδεια Creative Commons Attribution.

©SkylandGreece - Αρχαίο Λιμάνι Κεγχρεών | Ρωμαϊκά Λουτρά & Νεκροταφείο | Skyland Greece - SkylandGreece | Discover Greece from Above

Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου: 26 Αυγούστου – Ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου έχει τη δική του ημέρα

Η 26η Αυγούστου είναι αφιερωμένη στους σκύλους, αναδεικνύοντας τη μοναδική σχέση ανθρώπου και ζώου, αλλά και την ανάγκη για υπεύθυνη φροντίδα, προστασία και υιοθεσία.

Κάθε χρόνο, στις 26 Αυγούστου, τιμάται η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου, μια ημέρα αφιερωμένη στους τετράποδους φίλους του ανθρώπου και στη διαχρονική σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ ανθρώπων και σκύλων.

Δεν πρόκειται μόνο για μια ημέρα γιορτής. Η συγκεκριμένη ημερομηνία αποτελεί αφορμή για να αναδειχθούν η υπεύθυνη κηδεμονία, η προστασία των ζώων, η υιοθεσία αδέσποτων και η ανάγκη για καλύτερες συνθήκες ζωής για κάθε σκύλο.

Από πού ξεκίνησε η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου

Η ημέρα συνδέεται με την Αμερικανίδα ακτιβίστρια για την προστασία των ζώων Colleen Paige και καθιερώθηκε το 2004. Η επιλογή της 26ης Αυγούστου έχει προσωπική σημασία, καθώς ήταν η ημερομηνία κατά την οποία η οικογένειά της υιοθέτησε τον πρώτο της σκύλο από καταφύγιο, όταν εκείνη ήταν παιδί.

Στόχος της ημέρας είναι να αναγνωριστεί η προσφορά των σκύλων στην ανθρώπινη κοινωνία, ανεξάρτητα από φυλή, μέγεθος ή ρόλο, αλλά και να ενισχυθεί η ευαισθητοποίηση για τα ζώα που βρίσκονται σε καταφύγια ή ζουν ως αδέσποτα.

Δεν είναι μόνο κατοικίδια – είναι σύντροφοι και βοηθοί

Οι σκύλοι έχουν εδώ και αιώνες ιδιαίτερη θέση στη ζωή του ανθρώπου. Από τη συντροφιά και τη φύλαξη μέχρι την έρευνα και διάσωση, την ασφάλεια, την υποστήριξη ανθρώπων με αναπηρίες και άλλες εξειδικευμένες υπηρεσίες, η παρουσία τους ξεπερνά κατά πολύ τον ρόλο ενός απλού κατοικίδιου.

Η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε ζώο υπάρχει μια ανάγκη για φροντίδα, ασφάλεια, τροφή, ιατρική περίθαλψη και, κυρίως, ένα περιβάλλον στο οποίο θα μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια.

Η υιοθεσία ως πράξη ευθύνης

Ιδιαίτερη θέση στη σημερινή ημέρα έχει το μήνυμα της υιοθεσίας.

Χιλιάδες σκύλοι αναζητούν ένα ασφαλές σπίτι και μια οικογένεια που θα τους προσφέρει σταθερότητα και αγάπη. Η υιοθεσία, ωστόσο, δεν είναι μια παρορμητική επιλογή. Πρόκειται για μια μακροχρόνια δέσμευση που απαιτεί χρόνο, οικονομικούς πόρους, υπευθυνότητα και καθημερινή φροντίδα.

Η ενημέρωση και η υπεύθυνη υιοθεσία μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη μείωση του αριθμού των αδέσποτων ζώων.

Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου 2026: Η γνώση μπορεί να σώσει μια ζωή

Το μήνυμα της φετινής ημέρας συνδέεται και με την πρακτική γνώση.

Στην Ελλάδα, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός πραγματοποίησε στις 26 Αυγούστου 2026 δράσεις ενημέρωσης για τις πρώτες βοήθειες σε σκύλους, με στόχο οι πολίτες να γνωρίζουν πώς μπορούν να αντιδράσουν σε ένα επείγον περιστατικό που αφορά ένα ζώο.

Πρόκειται για ένα σημαντικό μήνυμα: η αγάπη για ένα ζώο δεν περιορίζεται στην καθημερινή φροντίδα, αλλά περιλαμβάνει και τη γνώση που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική σε μια δύσκολη στιγμή.

Μια ημέρα με ένα απλό μήνυμα

Η 26η Αυγούστου είναι μια καλή αφορμή για να θυμηθούμε κάτι που οι σκύλοι μάς δείχνουν καθημερινά: η αγάπη και η αφοσίωση δεν χρειάζονται λόγια.

Για όσους έχουν ήδη έναν σκύλο, η ημέρα μπορεί να γίνει μια υπενθύμιση για περισσότερη φροντίδα και υπευθυνότητα. Για όσους σκέφτονται να αποκτήσουν ένα κατοικίδιο, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ενημέρωση σχετικά με την υιοθεσία.

Και για τα ζώα που παραμένουν στους δρόμους ή στα καταφύγια, η σημερινή ημέρα είναι μια υπενθύμιση ότι κάθε σκύλος αξίζει ένα ασφαλές σπίτι και μια δεύτερη ευκαιρία.

Γιατί η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου δεν αφορά μόνο τους σκύλους. Αφορά και τον τρόπο με τον οποίο εμείς επιλέγουμε να τους φερόμαστε.

———————————————————————————
Καθημερινή Ενημέρωση με Άποψη και Επίκεντρο τον Δημότη

🔹IsthmosNews

🔹 ΔΗμότης Της Κορινθίας

🔹ΔΗμότης Της Κορινθίας - by IsthmosNews

Πηγές

• ΕΡΤ / Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός – δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου 2026.
• NDTV – ιστορικό και καθιέρωση της International Dog Day.
• International Dog Day – ιστορικό και σκοπός της ημέρας.

Οδήγηση με ασφάλεια: Οι 4 κανόνες που δεν πρέπει να ξεχνάμε στον δρόμο

Ζώνη ασφαλείας, κινητό, ταχύτητα και αποστάσεις ασφαλείας παραμένουν οι βασικές προϋποθέσεις για υπεύθυνη οδήγηση.

Καθώς η καλοκαιρινή μετακίνηση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και χιλιάδες οδηγοί ταξιδεύουν προς αγαπημένους προορισμούς, η Ολυμπία Οδός υπενθυμίζει τους βασικούς κανόνες που συμβάλλουν στην ασφαλή οδήγηση.

Η υπεύθυνη συμπεριφορά στον δρόμο δεν είναι υπόθεση μόνο των μεγάλων ταξιδιών, αλλά μια καθημερινή επιλογή που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Οι τέσσερις βασικοί κανόνες

Οι οδηγοί καλούνται:

• Να φορούν πάντα ζώνη ασφαλείας, ανεξάρτητα από τη θέση στο όχημα.
• Να αφήνουν το κινητό τηλέφωνο στην άκρη κατά τη διάρκεια της οδήγησης.
• Να τηρούν τα όρια ταχύτητας.
• Να διατηρούν επαρκή απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα.

Τι δείχνουν τα στοιχεία για την οδική ασφάλεια

Στο πλαίσιο σχετικής υπενθύμισης, η Ολυμπία Οδός αναφέρεται σε στοιχεία από το βαρόμετρο του Ιδρύματος VINCI Autoroutes για την υπεύθυνη οδήγηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται:

• 28% των οδηγών έχει αισθανθεί ότι αποκοιμήθηκε για λίγα δευτερόλεπτα ενώ οδηγούσε.
• 52% δεν τηρεί τις απαιτούμενες αποστάσεις ασφαλείας.
• 76% ξεπερνά το όριο ταχύτητας κατά μερικά χιλιόμετρα την ώρα.

Οι αριθμοί αναδεικνύουν συμπεριφορές που συχνά θεωρούνται «μικρές» παραβάσεις, μπορούν όμως να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο ενός ατυχήματος.

Η ασφάλεια ξεκινά από τον οδηγό

Η τήρηση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας, η συγκέντρωση στο τιμόνι και η αποφυγή επικίνδυνων συμπεριφορών αποτελούν βασικά στοιχεία ενός ασφαλούς ταξιδιού.

Γιατί στον δρόμο, λίγα δευτερόλεπτα απροσεξίας μπορεί να είναι αρκετά.

Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου 2021: Έφυγε από τη ζωή ο Μίκης Θεοδωράκης – Η Ελλάδα αποχαιρετά έναν παγκόσμιο Έλληνα

Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη, που με τη μουσική, την ποίηση και τους αγώνες του σημάδεψε τη σύγχρονη Ελλάδα

Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου 2021, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 96 ετών, ο Μίκης Θεοδωράκης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες και μία από τις πλέον εμβληματικές προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, η παρουσία του παραμένει ζωντανή. Στις μελωδίες του, στους στίχους των ποιητών που μελοποίησε, στις συναυλίες, αλλά και στη συλλογική μνήμη ενός λαού που έζησε μαζί του σημαντικές στιγμές του 20ού αιώνα.

Η ΕΡΤ χαρακτηρίζει τον Θεοδωράκη ως εμβληματικό συνθέτη, στοχαστή και αγωνιστή, με μία παρακαταθήκη που ξεπερνά τα όρια της μουσικής και της Ελλάδας.

Από τη Χίο και την Κρήτη στην παγκόσμια σκηνή

Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο, με οικογενειακές ρίζες στην Κρήτη και τη Μικρά Ασία. Οι τόποι καταγωγής του, αλλά και οι ιστορικές εμπειρίες της εποχής, άφησαν βαθύ αποτύπωμα στην προσωπικότητα και στο έργο του.

Από νεαρή ηλικία στράφηκε στη μουσική και εξελίχθηκε σε δημιουργό με τεράστιο εύρος. Το έργο του περιλαμβάνει συμφωνική μουσική, όπερες, ορατόρια, μπαλέτα, μουσική δωματίου, χορωδιακά έργα, μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, αλλά και τραγούδια που έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής ταυτότητας.

Η ποίηση έγινε τραγούδι

Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της δημιουργίας του υπήρξε η μελοποίηση της ελληνικής και παγκόσμιας ποίησης.

Ο Θεοδωράκης μελοποίησε έργα κορυφαίων ποιητών, ανάμεσά τους ο Γιάννης Ρίτσος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιώργος Σεφέρης και ο Κώστας Βάρναλης, αλλά και του Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα.

Μέσα από αυτή τη συνάντηση ποίησης και μουσικής, η υψηλή λογοτεχνία πέρασε στο στόμα και στην καρδιά εκατομμυρίων ανθρώπων.

Το «Άξιον Εστί», η «Ρωμιοσύνη», ο «Επιτάφιος» και το «Canto General» αποτελούν χαρακτηριστικούς σταθμούς μιας δημιουργικής πορείας που ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα.

Ο Μίκης και η πολιτική

Η ζωή του Θεοδωράκη δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την πολιτική και κοινωνική ιστορία της Ελλάδας.

Πολέμησε και διώχθηκε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, γνώρισε φυλακίσεις, εξορίες και τη Μακρόνησο, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών τα τραγούδια του απαγορεύτηκαν. Ο ίδιος έγινε μία από τις πιο δυνατές φωνές της αντίστασης κατά της Χούντας.

Η πολιτική του διαδρομή υπήρξε εξίσου πολυσύνθετη με την καλλιτεχνική του. Διετέλεσε υπουργός και εκλέχθηκε συνολικά πέντε φορές βουλευτής, σε διαφορετικές πολιτικές περιόδους και με διαφορετικούς πολιτικούς σχηματισμούς.

Για τον ίδιο, η μουσική και η πολιτική δεν αποτελούσαν δύο ξεχωριστούς κόσμους. Ήταν δύο πλευρές μιας ζωής που είχε ως σταθερές την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ειρήνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

«Ζορμπάς», «Ζ» και η διεθνής ακτινοβολία

Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο.

Έγραψε μουσική για σημαντικές κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ άλλων για τις ταινίες «Φαίδρα», «Αλέξης Ζορμπάς», «Ζ» και «Σέρπικο», αποκτώντας διεθνή αναγνώριση.

Ο «Ζορμπάς» ειδικά έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ελληνικά μουσικά αποτυπώματα παγκοσμίως, συνδέοντας τη μουσική του Θεοδωράκη με την εικόνα της Ελλάδας σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η διεθνής του πορεία αποτυπώθηκε και στις σημαντικές διακρίσεις που έλαβε. Το 1983 τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν, ενώ το 2000 προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης.

Ένας δημιουργός που έγινε σύμβολο

Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν υπήρξε απλώς ένας μεγάλος μουσικοσυνθέτης.

Υπήρξε ένας άνθρωπος που έζησε μέσα στις μεγάλες ανατροπές της ελληνικής ιστορίας και τις μετέφερε στη μουσική του. Η δημιουργία του συνδέθηκε με την ποίηση, την αντίσταση, την πολιτική, την ειρήνη, τη δημοκρατία και την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράζεται ελεύθερα.

Ίσως γι’ αυτό το έργο του δεν έμεινε ποτέ κλεισμένο στις αίθουσες συναυλιών.

Πέρασε στους δρόμους, στις πλατείες, στα σπίτια και στις γενιές.

Η τελευταία πράξη

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, η Ελλάδα αποχαιρέτησε τον Μίκη Θεοδωράκη.

Ο θάνατός του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση σε ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Λίγες ημέρες αργότερα, η σορός του μεταφέρθηκε στην Κρήτη, όπου στις 9 Σεπτεμβρίου 2021 πραγματοποιήθηκε η κηδεία του στον Γαλατά Χανίων, σύμφωνα με την επιθυμία του. Η τελετή συνοδεύτηκε από ριζίτικα και τραγούδια του ίδιου του συνθέτη.

Πέντε χρόνια μετά, η Ελλάδα εξακολουθεί να τραγουδά τον Μίκη.

Γιατί ο Μίκης Θεοδωράκης δεν άφησε πίσω του μόνο παρτιτούρες.

Άφησε μνήμη, ιστορία, αγώνα και τραγούδια.

Και όσο αυτά συνεχίζουν να ακούγονται, ο Μίκης θα παραμένει παρών.

Αθάνατος.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

IsthmosNews.gr | Καθημερινή ενημέρωση με άποψη και επίκεντρο τον δημότη

Καρέκλες, καφάσια και κώνοι για «κράτηση» πάρκινγκ – Τι προβλέπει ο νέος ΚΟΚ και ποιο είναι το πρόστιμο

Η θέση μπροστά από το σπίτι ή το κατάστημα δεν είναι ιδιωτική – Τι προβλέπει ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας

Ένα γνώριμο φαινόμενο στους ελληνικούς δρόμους είναι η προσπάθεια ορισμένων να «κρατήσουν» μια θέση στάθμευσης τοποθετώντας καρέκλες, καφάσια, γλάστρες, κώνους, ζαρντινιέρες, αλυσίδες ή άλλα αντικείμενα στο οδόστρωμα.

Η λογική είναι απλή: «η θέση είναι μπροστά από το σπίτι ή το κατάστημά μου, άρα μου ανήκει». Μόνο που αυτό δεν ισχύει.

Ο δημόσιος δρόμος και οι νόμιμες θέσεις στάθμευσης δεν μετατρέπονται σε ιδιωτικό χώρο επειδή βρίσκονται μπροστά από μια κατοικία, μια πολυκατοικία ή μια επιχείρηση.

Τι προβλέπει ο νέος ΚΟΚ

Ο Νόμος 5209/2025, που αποτελεί τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, είναι σαφής ως προς την κατάληψη τμήματος του οδοστρώματος.

Στο άρθρο 52, με τίτλο «Κατάληψη τμήματος οδού και πεζόδρομου», προβλέπεται ότι απαγορεύεται η προσωρινή ή διαρκής κατάληψη τμήματος του οδοστρώματος με εγκαταστάσεις ή εμπόδια, ιδιαίτερα όταν με αυτά παρεμποδίζεται η κυκλοφορία, η επιτρεπόμενη στάση ή στάθμευση οχημάτων ή περιορίζεται η ορατότητα των χρηστών της οδού.

Με άλλα λόγια, μια καρέκλα, ένας πλαστικός κώνος, ένα καφάσι ή μια γλάστρα που τοποθετείται στον δρόμο με σκοπό να αποτρέψει άλλους οδηγούς από το να σταθμεύσουν μπορεί να θεωρηθεί παράνομη κατάληψη τμήματος του οδοστρώματος.

Πόσο είναι τελικά το πρόστιμο;

Εδώ χρειάζεται προσοχή, καθώς τις τελευταίες ημέρες κυκλοφόρησαν δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για πρόστιμο έως και 1.500 ευρώ.

Ωστόσο, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, η παράβαση του άρθρου 52 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε3-Α. Ο Ν. 5209/2025 ορίζει ότι για τις παραβάσεις της κατηγορίας Ε3-Α επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο 350 ευρώ.

Επομένως, για την πρακτική της αυθαίρετης «κράτησης» θέσης στάθμευσης με αντικείμενα, το ποσό που προκύπτει από τη συγκεκριμένη διάταξη του νέου ΚΟΚ είναι 350 ευρώ.

Δεν αρκεί να υπάρχει χώρος μπροστά από την ιδιοκτησία

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η ύπαρξη μιας εισόδου κατοικίας ή ενός καταστήματος δεν δημιουργεί αυτομάτως δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του δημόσιου οδοστρώματος.

Ο ΚΟΚ ρυθμίζει τη στάση και τη στάθμευση με βάση την οδική ασφάλεια και τη νόμιμη χρήση του δρόμου. Παράλληλα, το άρθρο 38 προβλέπει συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες η στάση ή η στάθμευση απαγορεύεται, μεταξύ άλλων όταν προκαλείται παρακώλυση της κυκλοφορίας ή σε συγκεκριμένα σημεία που ορίζει ο νόμος.

Άρα, το «είναι μπροστά στο σπίτι μου» δεν αποτελεί από μόνο του νομική βάση για να αποκλειστεί ένας άλλος οδηγός από μια δημόσια θέση.

Πότε μπορεί να επιτραπεί η κατάληψη δρόμου;

Ο νόμος προβλέπει εξαιρέσεις, αλλά αυτές δεν αφορούν την αυθαίρετη κράτηση μιας θέσης πάρκινγκ.

Σε έκτακτες περιπτώσεις ή σε ζώνες μικρής κυκλοφορίας εντός κατοικημένων περιοχών, μπορεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να επιτραπεί προσωρινή κατάληψη τμήματος της οδού με εγκαταστάσεις ή εμπόδια, ύστερα από άδεια του αρμόδιου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης και, όπου απαιτείται, με τη σύμφωνη γνώμη των αρμόδιων αστυνομικών ή λιμενικών αρχών.

Αυτό σημαίνει ότι άλλο πράγμα είναι μια νόμιμα αδειοδοτημένη κατάληψη οδοστρώματος και άλλο η τοποθέτηση μιας καρέκλας ή ενός κώνου από έναν ιδιώτη για να «φυλάξει» μια θέση.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι οδηγοί

Η πρακτική της «κράτησης» θέσης με αντικείμενα δεν δημιουργεί κανένα ιδιωτικό δικαίωμα πάνω στον δρόμο.

Όποιος συναντά τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να γνωρίζει ότι τα αντικείμενα που τοποθετούνται αυθαίρετα στο οδόστρωμα δεν αποτελούν νόμιμη σήμανση ούτε κατοχυρώνουν τη συγκεκριμένη θέση για κάποιον ιδιώτη.

Η εφαρμογή του ΚΟΚ, βέβαια, εξαρτάται από τα πραγματικά περιστατικά κάθε περίπτωσης και από τη διαπίστωση της παράβασης από τις αρμόδιες αρχές.

Το μήνυμα του νέου ΚΟΚ

Το βασικό μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ο δημόσιος δρόμος δεν μπορεί να μετατρέπεται αυθαίρετα σε προσωπικό πάρκινγκ.

Καρέκλες, καφάσια, γλάστρες, κώνοι, αλυσίδες και άλλα εμπόδια δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την «κατοχύρωση» μιας θέσης στάθμευσης χωρίς την προβλεπόμενη άδεια.

Και πριν κάποιος βγάλει την καρέκλα στον δρόμο για να προλάβει τον γείτονα, καλό είναι να γνωρίζει τι προβλέπει πλέον ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας.

———————————————————————————
Καθημερινή Ενημέρωση με Άποψη και Επίκεντρο τον Δημότη

🔹IsthmosNews

🔹 ΔΗμότης Της Κορινθίας

🔹ΔΗμότης Της Κορινθίας - by IsthmosNews

Αθήνα 2004: Η Ολυμπιακή μνήμη ζωντανεύει ξανά στο Ολυμπιακό Μουσείο Αθήνας

Αύγουστος 2004. Η Αθήνα βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Η ελληνική πρωτεύουσα φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες και για λίγες ημέρες μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης αθλητών, θεατών και ανθρώπων από κάθε γωνιά του κόσμου.

Είκοσι δύο χρόνια μετά, το καλοκαίρι εκείνο εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας της Αθήνας.

Οι στιγμές που έμειναν στη μνήμη

Στους αγωνιστικούς χώρους της Αθήνας γράφτηκαν ιστορίες προσπάθειας, συγκίνησης και διάκρισης. Αθλητές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, ενώ οι κερκίδες γέμισαν με πανηγυρισμούς, αγωνία και συναισθήματα που ξεπέρασαν τα όρια του αθλητισμού.

Για την Ελλάδα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 είχαν έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Η χώρα υποδεχόταν ξανά το κορυφαίο αθλητικό γεγονός, συνδέοντας το σύγχρονο Ολυμπιακό κίνημα με την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της.

Η Αθήνα του 2004 δεν ήταν μόνο οι αγώνες. Ήταν οι άνθρωποι, οι εικόνες, οι τελετές, οι αθλητές, οι εθελοντές και οι χιλιάδες επισκέπτες που έζησαν από κοντά ένα καλοκαίρι το οποίο παραμένει ζωντανό στη συλλογική μνήμη.

Από τις αναμνήσεις στα αυθεντικά τεκμήρια

Μετά την ολοκλήρωση των Αγώνων, ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της ιστορίας διασώθηκε μέσα από αυθεντικά αντικείμενα, στολές, μετάλλια, αναμνηστικά και αρχειακό υλικό.

Σήμερα, τα τεκμήρια αυτά λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Δεν παρουσιάζουν μόνο ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός, αλλά φωτίζουν τις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων που συμμετείχαν σε αυτό και τα συναισθήματα που συνόδευσαν τις μεγάλες στιγμές.

Στη Μόνιμη Έκθεση του Ολυμπιακού Μουσείου Αθήνας, η «Αθήνα 2004» καταλαμβάνει ξεχωριστή θέση. Η έκθεση αξιοποιεί αυθεντικά αντικείμενα, προσωπικές μαρτυρίες, αφηγήσεις δημιουργών και Ελλήνων Ολυμπιονικών, αλλά και στιγμιότυπα των Αγώνων, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη αφήγηση της Ολυμπιακής ιστορίας.

Ένα ταξίδι στην ιστορία του Ολυμπισμού

Η εμπειρία στο Ολυμπιακό Μουσείο Αθήνας δεν περιορίζεται στους Αγώνες του 2004. Η Μόνιμη Έκθεση παρουσιάζει την ιστορία του Ολυμπιακού Κινήματος από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, συνδυάζοντας φυσικά, ψηφιακά και διαδραστικά εκθέματα.

Έτσι, η επίσκεψη γίνεται ένα ταξίδι στον χρόνο, όπου η ιστορία συναντά τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και τις αξίες του Ολυμπισμού.

Ιδιαίτερη θέση έχουν τα προσωπικά αντικείμενα και τα μετάλλια Ολυμπιονικών και Παραολυμπιονικών, τα οποία μεταφέρουν στον επισκέπτη όχι μόνο τη λάμψη μιας διάκρισης αλλά και την προσπάθεια που προηγήθηκε.

Η Αθήνα του 2004 παραμένει ζωντανή

Κάθε Αύγουστο, οι εικόνες των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας επιστρέφουν στη μνήμη. Οι τελετές, οι αθλητικές εγκαταστάσεις, οι μεγάλες επιδόσεις και οι στιγμές συγκίνησης εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς.

Το Ολυμπιακό Μουσείο Αθήνας κρατά αυτή τη μνήμη ζωντανή, μετατρέποντας τα αντικείμενα του παρελθόντος σε αφηγήσεις για το σήμερα και το αύριο.

Για όσους θέλουν να ξαναζήσουν το κλίμα της Αθήνας 2004 ή για τη νεότερη γενιά που θέλει να γνωρίσει από κοντά μια σημαντική σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, η επίσκεψη στη Μόνιμη Έκθεση αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία.

Επίσκεψη στο Ολυμπιακό Μουσείο Αθήνας

Το Ολυμπιακό Μουσείο Αθήνας βρίσκεται στο Golden Hall, στο Μαρούσι, με πρόσβαση και μέσω πεζογέφυρας από το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης» (ΟΑΚΑ).

Κατά τη θερινή περίοδο, η Μόνιμη Έκθεση λειτουργεί Τρίτη έως Σάββατο, 10:00–18:00, ενώ Κυριακή και Δευτέρα παραμένει κλειστή.

Η online αγορά εισιτηρίου επιτρέπει στον επισκέπτη να επιλέξει ημέρα και ώρα επίσκεψης και να επωφεληθεί από την online τιμή.

🎟️ Εισιτήρια: Κλείστε το εισιτήριό σας online μέσω της επίσημης πλατφόρμας του Ολυμπιακού Μουσείου Αθήνας

Πηγή:  Athens Olympic Museum / Ολυμπιακό Μουσείο Αθήνας

_________________________________________________________________________________________________________________

IsthmosNews.gr – Καθημερινή ενημέρωση με άποψη και επίκεντρο τον Δημότη

Σαν σήμερα, 1η Σεπτεμβρίου 1984: Η εκλογή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας

Μια ιστορική ημέρα για τη Νέα Δημοκρατία και η αρχή μιας πολιτικής διαδρομής που οδήγησε, έξι χρόνια αργότερα, στην πρωθυπουργία

Η 1η Σεπτεμβρίου 1984 αποτελεί μία από τις σημαντικές ημερομηνίες στην πολιτική ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Σαν σήμερα, πριν από 42 χρόνια, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκλεγόταν Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο τόσο για την παράταξη όσο και για την προσωπική του πολιτική διαδρομή.

Η εκλογή πραγματοποιήθηκε μετά την παραίτηση του Ευάγγελου Αβέρωφ από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Ο Μητσοτάκης επικράτησε του Κωστή Στεφανόπουλου με 70 ψήφους έναντι 41, καταγράφοντας μια καθαρή επικράτηση στη διαδικασία διαδοχής.

Από την Κρήτη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε ήδη διαγράψει μακρά πολιτική πορεία. Το 1977 ίδρυσε το Κόμμα των Νεοφιλελευθέρων και έναν χρόνο αργότερα προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, επί προεδρίας Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Το 1981 ανέλαβε καθήκοντα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, θέση που διατήρησε έως το καλοκαίρι του 1984. Λίγους μήνες αργότερα θα βρισκόταν στην κορυφή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε μια ιδιαίτερα έντονη πολιτική συγκυρία.

Η Νέα Δημοκρατία είχε προηγουμένως καταγράψει άνοδο στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 1984, συγκεντρώνοντας 38,05% και εκλέγοντας εννέα ευρωβουλευτές. Η παραίτηση του Ευάγγελου Αβέρωφ δημιούργησε στη συνέχεια τη διαδικασία για την ανάδειξη νέας ηγεσίας.

Η αρχή μιας νέας περιόδου

Η ανάδειξη του Μητσοτάκη στην ηγεσία δεν ήταν απλώς μια αλλαγή προσώπου. Συνδέθηκε με προσπάθεια οργανωτικής ανασυγκρότησης της Νέας Δημοκρατίας και διαμόρφωσης μιας περισσότερο φιλελεύθερης ιδεολογικής πλατφόρμας, με έμφαση στη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας και την ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 1985, η Νέα Δημοκρατία, υπό τον Μητσοτάκη, αύξησε το ποσοστό της στο 40,84% και εξέλεξε 126 βουλευτές, παραμένοντας ωστόσο στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Η πολιτική διαδρομή που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1984 θα συνεχιζόταν για αρκετά χρόνια, μέσα από τις εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 και τελικά την εκλογική νίκη του 1990.

Από την ηγεσία της ΝΔ στην πρωθυπουργία

Το 1989 αποτέλεσε χρονιά πολιτικών ανακατατάξεων. Η Νέα Δημοκρατία αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στις εκλογές του Ιουνίου και του Νοεμβρίου, χωρίς όμως να διαθέτει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, γεγονός που οδήγησε στις κυβερνήσεις συνεργασίας και στην Οικουμενική Κυβέρνηση.

Η κορύφωση της διαδρομής ήρθε στις 8 Απριλίου 1990, όταν η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τις εθνικές εκλογές και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας πρωθυπουργός της χώρας.

Έτσι, μια εσωκομματική εκλογή της 1ης Σεπτεμβρίου 1984 εξελίχθηκε σε έναν σημαντικό πολιτικό σταθμό, που έξι χρόνια αργότερα θα οδηγούσε στην ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας.

Μια φωτογραφία που απέκτησε τη δική της ιστορία

Πέρα όμως από τους αριθμούς, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και τις εκλογικές αναμετρήσεις, η συγκεκριμένη ιστορική στιγμή έχει και μια πιο προσωπική πλευρά.

Σε φωτογραφικό στιγμιότυπο από εκείνη την περίοδο εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μαζί με τον γιο του, Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ήταν τότε έφηβος.

Χρόνια αργότερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ακολουθούσε επίσης πολιτική διαδρομή, φτάνοντας στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και στην πρωθυπουργία της Ελλάδας.

Μάλιστα, σε ομιλία του για τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στην 1η Σεπτεμβρίου 1984 και στη φωτογραφία του με τον πατέρα του, θυμούμενος εκείνη τη στιγμή ως την ημέρα που τον είδε για πρώτη φορά ως αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας.

Από μια φωτογραφία, σε μια ολόκληρη πολιτική διαδρομή

Η ιστορία συχνά κρύβεται σε φωτογραφίες που, τη στιγμή που τραβήχτηκαν, δεν μπορούσε κανείς να γνωρίζει τη σημασία που θα αποκτούσαν με το πέρασμα των χρόνων.

Η εικόνα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τον γιο του, Κυριάκο, από εκείνη την εποχή αποκτά σήμερα μια διαφορετική διάσταση.

Πατέρας και γιος θα ηγούνταν, σε διαφορετικές εποχές, της ίδιας πολιτικής παράταξης και θα αναλάμβαναν την πρωθυπουργία της χώρας.

Η 1η Σεπτεμβρίου 1984, επομένως, δεν αποτελεί μόνο έναν ακόμη σταθμό στην ιστορία της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μια ημερομηνία που συνδέει δύο διαφορετικές πολιτικές εποχές και δύο γενιές της ίδιας οικογένειας.

Σαν σήμερα, πριν από 42 χρόνια, ξεκινούσε μια διαδρομή που έμελλε να αφήσει έντονο αποτύπωμα στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.

📸 Φωτογραφικό αρχείο: Ίδρυμα Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

IsthmosNews.gr | Καθημερινή ενημέρωση με άποψη και επίκεντρο τον δημότη

Πότε και γιατί φτιάχνεται η πίτα του Αγίου Φανουρίου – Η παράδοση και η μυρωδάτη φανουρόπιτα

Η φανουρόπιτα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα του Αυγούστου και συνδέεται με τη μνήμη του Αγίου Φανουρίου, που τιμάται κάθε χρόνο στις 27 Αυγούστου.

Κάθε χρόνο, λίγες ημέρες πριν από τις 27 Αυγούστου, σε σπίτια σε ολόκληρη την Ελλάδα οι φούρνοι γεμίζουν με το άρωμα της κανέλας, του πορτοκαλιού και των καρυδιών. Η φανουρόπιτα δεν είναι απλώς ένα αγαπημένο νηστίσιμο γλυκό, αλλά ένα έθιμο βαθιά ριζωμένο στη λαϊκή και θρησκευτική παράδοση. Η Εκκλησία τιμά στις 27 Αυγούστου τη μνήμη του Αγίου Φανουρίου και η ημέρα αυτή έχει συνδεθεί με την παρασκευή της γνωστής φανουρόπιτας, την οποία πολλοί πιστοί προσφέρουν ως ευλογία και μοιράζονται με συγγενείς, φίλους και γείτονες. 

Πότε φτιάχνεται η φανουρόπιτα;

Η παράδοση θέλει τη φανουρόπιτα να παρασκευάζεται την παραμονή της εορτής, στις 26 Αυγούστου, ή ανήμερα στις 27 Αυγούστου, ώστε να προσφερθεί στην εκκλησία για ευλογία και στη συνέχεια να μοιραστεί στους πιστούς. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, οικογένειες διατηρούν το έθιμο εδώ και γενιές, θεωρώντας την ημέρα μια ευκαιρία προσευχής, προσφοράς και συνάντησης της κοινότητας γύρω από ένα παραδοσιακό γλύκισμα. 

Γιατί φτιάχνουμε τη φανουρόπιτα;

Η λαϊκή παράδοση συνδέει τον Άγιο Φανούριο με τη «φανέρωση» όσων έχουν χαθεί. Εξαιτίας του ονόματός του, που σχετίζεται ετυμολογικά με το ρήμα «φαίνω», αναπτύχθηκε η πεποίθηση ότι ο Άγιος βοηθά τους ανθρώπους να βρουν χαμένα αντικείμενα, πρόσωπα ή ακόμη και να βρουν λύση σε δύσκολες καταστάσεις της ζωής τους. Παράλληλα, υπάρχει και η γνωστή παράδοση σύμφωνα με την οποία η φανουρόπιτα προσφέρεται με προσευχή για την ανάπαυση της ψυχής της μητέρας του Αγίου. Η συγκεκριμένη διήγηση ανήκει στη λαϊκή θρησκευτική παράδοση και μεταδίδεται επί δεκαετίες από γενιά σε γενιά, αποτελώντας μέρος του εθίμου που συνοδεύει τη γιορτή. 

Η ιστορία του Αγίου Φανουρίου

Ο Άγιος Φανούριος αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή της Ορθόδοξης παράδοσης, καθώς η τιμή του συνδέθηκε ιστορικά με την εύρεση της εικόνας του στη Ρόδο κατά τους ύστερους μεσαιωνικούς χρόνους. Η εικόνα παρουσίαζε έναν νεαρό στρατιώτη που υπέστη μαρτύρια για την πίστη του και από τότε η τιμή του Αγίου διαδόθηκε σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Αν και αρκετές λεπτομέρειες γύρω από τον βίο του δεν είναι ιστορικά τεκμηριωμένες, η λατρεία του Αγίου και η ιδιαίτερη θέση που κατέχει στη συνείδηση των πιστών παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα. 

7 ή 9 υλικά; Τι συμβολίζει η παράδοση

Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχωρίζει τη φανουρόπιτα είναι ο αριθμός των υλικών της. Η παράδοση αναφέρει ότι η πίτα παρασκευάζεται συνήθως με επτά ή εννέα υλικά, αριθμούς που έχουν συμβολική σημασία στη λαϊκή ευσέβεια. Στη σύγχρονη μαγειρική, βέβαια, υπάρχουν πολλές παραλλαγές της συνταγής. Άλλες περιλαμβάνουν σταφίδες, άλλες περισσότερα καρύδια ή αρωματικά μπαχαρικά, όμως ο κοινός παρονομαστής παραμένει η νηστίσιμη, αφράτη και ιδιαίτερα αρωματική ζύμη.

Παραδοσιακή φανουρόπιτα με την πρόταση του Άκη Πετρετζίκη

Η συνταγή που προτείνουμε προέρχεται από τον Άκη Πετρετζίκη και αποτελεί μία ιδιαίτερα αγαπημένη εκδοχή της παραδοσιακής φανουρόπιτας, με πορτοκάλι, κανέλα, γαρίφαλο, καρύδια και προαιρετικά σταφίδες. Η εκτέλεση είναι απλή και το αποτέλεσμα είναι μια μυρωδάτη νηστίσιμη πίτα ιδανική για το οικογενειακό τραπέζι ή για την ημέρα της εορτής.

Υλικά

• 375 γρ. σπορέλαιο
• 375 γρ. χυμό πορτοκαλιού
• 300 γρ. κρυσταλλική ζάχαρη
• 1 κ.γ. μαγειρική σόδα
• 1 κ.γ. κανέλα
• ¼ κ.γ. γαρίφαλο
• 540 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• 120 γρ. χοντροκομμένα καρύδια
• 75 γρ. σταφίδες (προαιρετικά)
• Μία πρέζα αλάτι

Πηγή συνταγής: Άκης Πετρετζίκης.

Άκης Πετρετζίκης

Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170°C στον αέρα. 2. Σε μεγάλο μπολ ανακατεύουμε το σπορέλαιο, τα 250 γρ. από τον χυμό πορτοκαλιού και τη ζάχαρη μέχρι να λιώσει όσο γίνεται η ζάχαρη. 3. Σε δεύτερο μπολ αναμειγνύουμε τον υπόλοιπο χυμό πορτοκαλιού με τη σόδα, την κανέλα και το γαρίφαλο. Το μείγμα θα αφρίσει, κάτι απολύτως φυσιολογικό. 4. Ενώνουμε τα δύο μείγματα και προσθέτουμε το αλεύρι, τα καρύδια, τις σταφίδες και το αλάτι, ανακατεύοντας απαλά μέχρι να ομογενοποιηθούν. 5. Μεταφέρουμε το μείγμα σε λαδωμένο ταψί ή φόρμα και ψήνουμε μέχρι να αποκτήσει όμορφο χρυσαφένιο χρώμα και να ψηθεί στο εσωτερικό. 6. Αφήνουμε τη φανουρόπιτα να κρυώσει, πασπαλίζουμε προαιρετικά με λίγη άχνη ζάχαρη και σερβίρουμε. 

Μικρά μυστικά για ακόμη πιο αρωματικό αποτέλεσμα

• Χρησιμοποιήστε φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκαλιού για πιο έντονο άρωμα.
• Τα καρύδια μπορούν να καβουρδιστούν ελαφρώς πριν προστεθούν στο μείγμα.
• Οι σταφίδες είναι προαιρετικές, αλλά προσθέτουν φυσική γλυκύτητα και υγρασία στην πίτα.
• Αφήστε τη φανουρόπιτα να ξεκουραστεί πριν την κόψετε ώστε να διατηρήσει την αφράτη υφή της.

Η φανουρόπιτα εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα ελληνικά έθιμα του τέλους του καλοκαιριού. Περισσότερο από μια συνταγή, είναι μια παράδοση που ενώνει την πίστη, την οικογένεια και τη γαστρονομική κληρονομιά, κρατώντας ζωντανά αρώματα και μνήμες που περνούν από γενιά σε γενιά.

Πριν από τα σωσίβια και τα μπρατσάκια, υπήρχαν τα… φλασκιά – Οι αυτοσχέδιες «σωσίβιες λέμβοι» μιας άλλης εποχής

Παλιές Αναμνήσεις | IsthmosNews.gr

Πριν γεμίσουν οι παραλίες με πολύχρωμα σωσίβια, μπρατσάκια, φουσκωτά στρώματα και σύγχρονα βοηθήματα κολύμβησης, υπήρχαν τα απλά μέσα της καθημερινότητας.

Και ένα από αυτά ήταν τα φλασκιά, οι αποξηραμένοι καρποί της νεροκολοκυθιάς, που σε παλαιότερες εποχές μπορούσαν να αποκτήσουν ακόμη και έναν απρόσμενο ρόλο: να βοηθούν όσους δεν ήξεραν καλά κολύμπι να κρατηθούν στην επιφάνεια.

Όταν η νεροκολοκύθα γινόταν… σωσίβιο

Η νεροκολοκύθα, γνωστή και ως φλασκιά, έδινε καρπούς με σκληρό περίβλημα, οι οποίοι μετά την αποξήρανσή τους χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά ως δοχεία και χρηστικά αντικείμενα. Το λεξικογραφικό υλικό καταγράφει μάλιστα το «φλασκί» ως δοχείο κατασκευασμένο, μεταξύ άλλων, από αποξηραμένη νεροκολοκύθα.

Σε λαογραφικές συλλογές της Ελλάδας σώζονται επίσης φλασκιά του 20ού αιώνα, καταγεγραμμένα ως χρηστικά αντικείμενα και παγούρια, γεγονός που δείχνει πόσο ενταγμένη ήταν η νεροκολοκύθα στην καθημερινή ζωή παλαιότερων γενεών.

Αλλά η χρησιμότητά τους δεν σταματούσε εκεί.

Όπως θυμούνται παλαιότερες μαρτυρίες, τα φλασκιά μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και στη θάλασσα. Δένονταν με σχοινί και τοποθετούνταν με τρόπο ώστε να προσφέρουν άνωση σε κάποιον που δεν γνώριζε ακόμη κολύμπι.

Μια χαρακτηριστική καταγραφή από τις παλιές θάλασσες των Χανίων περιγράφει ακριβώς αυτή την πρακτική: πριν από την εποχή των φουσκωτών βοηθημάτων, δύο φλασκιά μπορούσαν να δεθούν με σχοινί και να χρησιμοποιηθούν ως αυτοσχέδιο βοήθημα επίπλευσης.

Από την ανάγκη… στην ευρηματικότητα

Σήμερα μπορεί να μας φαίνεται παράξενο να βλέπουμε μια αποξηραμένη νεροκολοκύθα ως βοήθημα για το κολύμπι. Για τους ανθρώπους όμως μιας άλλης εποχής, ήταν απλώς μια ακόμη αξιοποίηση όσων τους πρόσφερε η φύση.

Τίποτα δεν πήγαινε χαμένο.

Ένα φυτό μπορούσε να γίνει δοχείο. Ένα σχοινί μπορούσε να γίνει εργαλείο. Και δύο φλασκιά μπορούσαν, σε μια ανάγκη, να προσφέρουν την απαραίτητη άνωση σε ένα παιδί ή έναν ενήλικα που δεν είχε μάθει ακόμη να κολυμπά.

Η νεροκολοκύθα χρησιμοποιήθηκε σε πολλές περιοχές και για διαφορετικές ανάγκες. Στην Τήνο, για παράδειγμα, ο καρπός της συνδέεται με την παραδοσιακή παρασκευή και ωρίμανση του περίφημου καρίκιου, ενώ γενικότερα οι αποξηραμένοι καρποί χρησιμοποιούνταν ως χρηστικά σκεύη.

Μια εικόνα από τα καλοκαίρια που πέρασαν

Ίσως η πιο όμορφη πλευρά αυτής της ιστορίας δεν είναι το ίδιο το φλασκί.

Είναι η εικόνα μιας εποχής όπου το καλοκαιρινό μπάνιο δεν είχε την οργάνωση και τον εξοπλισμό που γνωρίζουμε σήμερα.

Οι παραλίες ήταν πιο απλές. Τα παιδιά έμπαιναν στη θάλασσα με ό,τι υπήρχε διαθέσιμο. Οι μεγαλύτεροι έβρισκαν λύσεις με τα μέσα που είχαν στα χέρια τους και η γνώση περνούσε από γενιά σε γενιά.

Και κάπως έτσι, μια νεροκολοκύθα μετατρεπόταν σε ένα πρωτόγονο βοήθημα επίπλευσης.

Δεν ήταν παιχνίδι. Δεν αντικαθιστούσε ένα σύγχρονο σωσίβιο και φυσικά δεν προσέφερε τις προδιαγραφές ασφάλειας των σημερινών μέσων.

Ήταν όμως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της ευρηματικότητας και της πρακτικότητας των ανθρώπων μιας άλλης εποχής.

Κάθε τέτοια ιστορία είναι και ένα μικρό κομμάτι της καθημερινής ιστορίας του τόπου μας.

Γιατί πίσω από ένα παλιό αντικείμενο κρύβεται ένας τρόπος ζωής. Ένας τρόπος ζωής στον οποίο οι άνθρωποι μάθαιναν να αξιοποιούν τη φύση, να αυτοσχεδιάζουν και να βρίσκουν λύσεις χωρίς τα σημερινά μέσα.

Και ίσως γι’ αυτό μια παλιά φωτογραφία με φλασκιά στη θάλασσα να αρκεί για να ξυπνήσει αναμνήσεις σε όσους έζησαν εκείνα τα καλοκαίρια.

Πριν από τα μπρατσάκια, υπήρχαν τα φλασκιά.
Πριν από τα σύγχρονα σωσίβια, υπήρχε η ευρηματικότητα.
Και πριν από τα οργανωμένα καλοκαίρια, υπήρχαν οι απλές παραλίες και οι μεγάλες αναμνήσεις.

Το IsthmosNews.gr αναζητά και αναδεικνύει ιστορίες, αντικείμενα και εικόνες από την καθημερινότητα παλαιότερων γενεών, μέσα από τη στήλη «ήξερες ότι...».

Πηγές / αναφορές: Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας μέσω Βικιλεξικού, Ψηφιακή Συλλογή Μάνου και Αναστασίας Φαλτάιτς μέσω SearchCulture.gr, Χανιώτικα Νέα, Istorima Archive και λαογραφικές αναφορές για τη χρήση της νεροκολοκύθας.

Photo Credit: Lydia Vlachou

Σαν Σήμερα: 26 Αυγούστου 1989 – Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σε μια ανέμελη καλοκαιρινή στιγμή στη Νίσυρο

Μια σπάνια φωτογραφική στιγμή από το καλοκαίρι του 1989 φέρνει στο προσκήνιο την ανθρώπινη πλευρά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, μακριά από την ένταση της πολιτικής καθημερινότητας.

Μια διαφορετική εικόνα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη παρουσιάζει το Ίδρυμα Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης, μέσα από το φωτογραφικό του αρχείο.

Σαν σήμερα, 26 Αυγούστου 1989, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης βρισκόταν στη Νίσυρο, σε μια ανέμελη καλοκαιρινή στιγμή μαζί με τα εγγόνια του.

Η φωτογραφία, μπροστά από το χαρακτηριστικό μπλε δημοτικό λεωφορείο του νησιού, αποτυπώνει μια οικογενειακή στιγμή μακριά από τις πολιτικές υποχρεώσεις και την ένταση της δημόσιας ζωής.

Η οικογένεια ως καταφύγιο

Όπως σημειώνει το Ίδρυμα Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης, πίσω από τις απαιτήσεις της πολιτικής καθημερινότητας, οι στιγμές με την οικογένεια και ιδιαίτερα με τα εγγόνια του αποτελούσαν για τον πρώην πρωθυπουργό μια ουσιαστική καταφυγή.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία μεταφέρει ακριβώς αυτή την πλευρά της προσωπικότητάς του: τον άνθρωπο πίσω από τον πολιτικό, σε μια αυθεντική στιγμή χαλάρωσης και οικογενειακής θαλπωρής.

Οι εικόνες από τα ελληνικά νησιά, που περιλαμβάνονται στο φωτογραφικό αρχείο του Ιδρύματος, φωτίζουν στιγμές της προσωπικής ζωής του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και καταγράφουν μια διαφορετική ματιά στην ιστορική του διαδρομή.

Μια φωτογραφία από μια άλλη εποχή

Η εικόνα από τη Νίσυρο του 1989 δεν αποτελεί απλώς ένα στιγμιότυπο από τις καλοκαιρινές διακοπές μιας πολιτικής προσωπικότητας.

Είναι ένα μικρό φωτογραφικό αποτύπωμα μιας άλλης εποχής, όπου η πολιτική ιστορία συναντά την καθημερινότητα, την οικογένεια και τις απλές στιγμές των διακοπών στα ελληνικά νησιά.

Η φωτογραφία προέρχεται από το φωτογραφικό αρχείο του Ιδρύματος Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης.

Πηγή: Ίδρυμα Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης – www.ikm.gr

Σαν σήμερα, 23 Αυγούστου 1864: Γεννήθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος – 162 χρόνια από τη γέννηση του πολιτικού που άλλαξε την Ελλάδα

Μια από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της νεότερης ελληνικής ιστορίας γεννήθηκε στις Μουρνιές της Κρήτης – Η πορεία του από την Κρητική Πολιτεία έως την πρωθυπουργία και οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη χώρα

23 Αυγούστου 2026

Σαν σήμερα, 23 Αυγούστου 1864, γεννήθηκε στις Μουρνιές Κυδωνίας ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μία από τις πλέον εμβληματικές και καθοριστικές πολιτικές προσωπικότητες της νεότερης Ελλάδας.

162 χρόνια μετά τη γέννησή του, το όνομά του εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένο με σημαντικές καμπές της ελληνικής ιστορίας. Η πολιτική του διαδρομή εκτείνεται από τους αγώνες της Κρήτης και την Ένωση με την Ελλάδα έως τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, τους Βαλκανικούς Πολέμους και τις κρίσιμες επιλογές της χώρας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από την Κρήτη στην κορυφή της πολιτικής σκηνής

Ο Βενιζέλος σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επέστρεψε στα Χανιά, όπου εργάστηκε ως δικηγόρος και σύντομα δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική.

Η συμμετοχή του στους αγώνες της Κρήτης υπήρξε καθοριστική. Το 1897 ανέλαβε πρόεδρος της Επαναστατικής Συνέλευσης των Κρητών, ενώ το 1899 έγινε σύμβουλος Δικαιοσύνης στην Κρητική Πολιτεία. Το 1905 τέθηκε επικεφαλής της Επανάστασης του Θερίσου, διεκδικώντας την πολιτική εξέλιξη της Κρήτης και την Ένωσή της με την Ελλάδα.

Το 1910 πέρασε οριστικά στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδας και ανέλαβε την πρωθυπουργία. Από εκεί και πέρα, η παρουσία του συνδέθηκε με μια περίοδο έντονων πολιτικών, θεσμικών και γεωπολιτικών εξελίξεων.

Οι μεταρρυθμίσεις και η «νέα Ελλάδα»

Η πολιτική του Βενιζέλου χαρακτηρίστηκε από προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους, θεσμικές αλλαγές και ενίσχυση της λειτουργίας των κρατικών μηχανισμών.

Παράλληλα, η διπλωματική του στρατηγική συνέβαλε στη δημιουργία συμμαχιών με βαλκανικά κράτη, ενώ κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους η Ελλάδα κατάφερε να διευρύνει σημαντικά την επικράτειά της.

Η περίοδος εκείνη αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες καμπές για το ελληνικό κράτος, καθώς μέσα σε λίγα χρόνια άλλαξε τόσο η γεωγραφική του έκταση όσο και η θέση του στον ευρύτερο βαλκανικό χώρο.

Ο Εθνικός Διχασμός

Η πολιτική διαδρομή του Βενιζέλου, ωστόσο, δεν ήταν χωρίς συγκρούσεις.

Η βαθιά διαφωνία του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄ σχετικά με τη στάση που έπρεπε να κρατήσει η Ελλάδα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οδήγησε στον Εθνικό Διχασμό, μία από τις πιο τραυματικές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Η αντιπαράθεση Βενιζέλου και Ανακτόρων επηρέασε για χρόνια την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας, αφήνοντας βαθύ αποτύπωμα στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Από τις Σεβρές στη Λωζάννη

Η πολιτική του Βενιζέλου συνδέθηκε επίσης με τη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία το 1920 δημιούργησε την προοπτική σημαντικής εδαφικής επέκτασης της Ελλάδας.

Η εξέλιξη των γεγονότων στη συνέχεια ανέτρεψε τα δεδομένα. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Συνθήκη της Λωζάννης αποτέλεσε το νέο πλαίσιο για τα σύνορα και τις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία.

Ο Βενιζέλος, παρά τις μεγάλες πολιτικές αντιπαραθέσεις που προκάλεσε, παραμένει μία προσωπικότητα που επηρέασε καθοριστικά την πορεία της χώρας κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Ένας πολιτικός που εξακολουθεί να συζητείται

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πέθανε το 1936, όμως η πολιτική και ιστορική του κληρονομιά εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο μελέτης και δημόσιας συζήτησης.

Σήμερα, 23 Αυγούστου 2026, 162 χρόνια από τη γέννησή του, η επέτειος αποτελεί αφορμή όχι μόνο για μια ιστορική αναδρομή, αλλά και για έναν ευρύτερο προβληματισμό γύρω από την ηγεσία, τη στρατηγική σκέψη, τις μεταρρυθμίσεις και τις δύσκολες αποφάσεις που καλείται να λάβει ένας πολιτικός σε κρίσιμες εποχές.

Για άλλους υπήρξε ο μεγάλος εκσυγχρονιστής και ο πολιτικός της διπλωματικής διορατικότητας. Για άλλους, μια προσωπικότητα που συνδέθηκε και με βαθιές πολιτικές συγκρούσεις.

Σε κάθε περίπτωση, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις προσωπικότητες που σφράγισαν την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.

Η Λίμνη Στυμφαλία έγινε κινηματογραφικό σκηνικό: «Πόθοι στον καταραμένο βάλτο» – Η ξεχασμένη ελληνική ταινία του 1966

Μια παλιά ελληνική ταινία, με πρωταγωνιστές τη Ζέτα Αποστόλου και τον Ανέστη Βλάχο, έφερε τη μυστηριακή ατμόσφαιρα της Στυμφαλίας στη μεγάλη οθόνη

Υπάρχουν τοπία που κουβαλούν ιστορία. Και υπάρχουν τοπία που κάποτε έγιναν μέρος της κινηματογραφικής ιστορίας της Ελλάδας.

Η Λίμνη Στυμφαλία, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς υγροτόπους της Κορινθίας, αποτέλεσε το σκηνικό για μια ξεχασμένη σήμερα ελληνική κινηματογραφική παραγωγή του 1966, με τίτλο «Πόθοι στον καταραμένο βάλτο».

Η πληροφορία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Κορινθία, καθώς στοιχεία της ταινίας αναφέρουν ότι τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη λίμνη Στυμφαλία, μετατρέποντας το τοπίο της σε κινηματογραφικό σκηνικό μιας ιστορίας γεμάτης περιπέτεια, έρωτα και εγκληματική δράση.

Η υπόθεση που εκτυλίσσεται στον «καταραμένο βάλτο»

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού ληστών που καταφεύγει στην επαρχία ύστερα από μια ληστεία.

Η Μαριάννα, την οποία υποδύεται η Ζέτα Αποστόλου, εκμεταλλεύεται την κούραση του συνεργάτη της, Πέτρου, τον οποίο υποδύεται ο Νίκος Παπαναστασίου, αρπάζει τα κλοπιμαία και φεύγει.

Στην προσπάθειά της να κρυφτεί, καταλήγει στον βάλτο και κρύβει εκεί τα διαμάντια. Όμως η περιπέτειά της δεν τελειώνει.

Η γυναίκα θα βρεθεί αντιμέτωπη με δύο αδέλφια, που ζουν στην περιοχή. Ο ένας από αυτούς, ο Νικήτας, τον οποίο υποδύεται ο Ανέστης Βλάχος, θα τη βοηθήσει, ενώ η παρουσία της θα αναστατώσει τη ζωή των δύο ανδρών.

Η υπόθεση εξελίσσεται μέσα σε ένα σκηνικό απομονωμένο, μυστηριώδες και άγριο, όπου ο βάλτος γίνεται βασικό στοιχείο της ιστορίας. Η καταδίωξη, τα κλοπιμαία, οι σχέσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών και η τελική σύγκρουση συνθέτουν την πλοκή της ταινίας.

Από τη Στυμφαλία στη μεγάλη οθόνη

Το σημαντικότερο στοιχείο για την Κορινθία είναι ότι η παραγωγή δεν χρησιμοποίησε απλώς μια φανταστική τοποθεσία για την ιστορία.

Η λίμνη Στυμφαλία αποτέλεσε πραγματικό χώρο γυρισμάτων της ταινίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που διατηρεί η εταιρεία Καραγιάννης-Καρατζόπουλος.

Έτσι, ένα τοπίο που σήμερα είναι γνωστό για τη φυσική του ομορφιά, τη βιοποικιλότητα και τη σύνδεσή του με την αρχαία μυθολογία, πριν από περίπου έξι δεκαετίες αποτέλεσε το σκηνικό μιας ιδιαίτερης ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής.

Η επιλογή της Στυμφαλίας δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί. Ο υγροτοπικός χαρακτήρας της περιοχής, η ομίχλη, τα νερά, η πυκνή βλάστηση και η απομόνωση δημιουργούσαν ένα φυσικό σκηνικό που ταίριαζε απόλυτα στην ατμόσφαιρα της ταινίας.

Ποιοι συμμετείχαν στην ταινία

Τη σκηνοθεσία υπέγραφε ο Γρηγόρης Γρηγορίου, ενώ το σενάριο ήταν του Γιάννη Β. Ιωαννίδη. Τη φωτογραφία είχε ο Θανάσης Σπηλιώτης και την παραγωγή η Σπηλιώτης Φιλμ.

Στο καστ, εκτός από τη Ζέτα Αποστόλου, τον Ανέστη Βλάχο και τον Νίκο Παπαναστασίου, συμμετείχαν ακόμη οι Κωστής Μαλκότσης, Μαίρη Τρικουράκη και Θόδωρος Βουγιούκας.

Η ταινία ήταν ασπρόμαυρη και κατατάσσεται στην κατηγορία της περιπέτειας, ενώ άλλες κινηματογραφικές βάσεις τη χαρακτηρίζουν ως crime/adventure παραγωγή.

Μια ταινία που άφησε το δικό της αποτύπωμα

Παρότι σήμερα δεν βρίσκεται στις πιο γνωστές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, οι «Πόθοι στον καταραμένο βάλτο» έχουν τη δική τους θέση στην ιστορία του ελληνικού σινεμά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της retroDB, η ταινία προβλήθηκε την κινηματογραφική περίοδο 1966-1967, συγκεντρώνοντας 67.442 εισιτήρια και καταλαμβάνοντας την 74η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες της περιόδου.

Παράλληλα, η ταινία καταγράφεται και σε αρχειακό υλικό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, επιβεβαιώνοντας την παρουσία της στη φιλμογραφία του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής.

Η Στυμφαλία που ίσως δεν γνωρίζαμε

Σήμερα, όταν μιλάμε για τη λίμνη Στυμφαλία, το μυαλό πηγαίνει κυρίως στον μύθο του Ηρακλή, στις Στυμφαλίδες Όρνιθες, στο φυσικό τοπίο και στην ιδιαίτερη οικολογική αξία της περιοχής.

Υπάρχει όμως και μια λιγότερο γνωστή ιστορία.

Πριν από περίπου 60 χρόνια, οι όχθες της λίμνης έγιναν σκηνικό για μια ελληνική ταινία που ένωσε την άγρια φύση της Κορινθίας με μια ιστορία γεμάτη μυστήριο, έρωτα, καταδίωξη και εγκληματική δράση.

Και έτσι, η Στυμφαλία δεν έμεινε μόνο στις σελίδες της μυθολογίας.

Πέρασε και στη μεγάλη οθόνη.

Μια κινηματογραφική ανάμνηση που αξίζει να ξαναφέρουμε στο φως, ιδιαίτερα σήμερα, όταν αναζητούμε άγνωστες ιστορίες και ξεχασμένες στιγμές που συνδέουν την Κορινθία με την ιστορία του ελληνικού πολιτισμού.

 Photo Credit: Stimfalia Korintias

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

IsthmosNews.gr | Καθημερινή ενημέρωση με άποψη και επίκεντρο τον δημότη