Γκιώνης: Η ώρα των απαντήσεων – Όταν τα «παπαγαλάκια» συναντούν τα πραγματικά στοιχεία
ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ
Γιάννα Μπεκιάρη
Δημοσιογράφος & Διευθύντρια Σύνταξης
IsthmosNews.gr
Υπάρχουν στιγμές στην αυτοδιοίκηση που ο δήμαρχος πρέπει να επιλέξει.
Να αφήσει τη σκόνη να σηκώνεται από τις φωνές, τις αναρτήσεις και τους βαρείς χαρακτηρισμούς ή να βγει μπροστά και να πει στους δημότες: «Αυτά είναι τα στοιχεία. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κρίνετέ μας από αυτά».
Σήμερα, ο Γιώργος Γκιώνης επέλεξε το δεύτερο.
Και κατά την άποψή μου, έπραξε το σωστό.
Ίσως, μάλιστα, να το έκανε καθυστερημένα.
Γιατί όταν ένα θέμα τόσο κρίσιμο όσο το μέλλον του Καζίνο Λουτρακίου αφήνεται για μεγάλο διάστημα να εξελίσσεται μέσα σε ένα νέφος από φήμες, πολιτικές αντιπαραθέσεις και αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, τότε είναι απολύτως φυσιολογικό να δημιουργούνται ερωτήματα.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί μίλησε σήμερα ο δήμαρχος.
Το ερώτημα είναι:
Γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε σήμερα για να ακουστούν τόσο καθαρά τα δεδομένα;
Ας είμαστε ειλικρινείς.
Η λέξη «ξεπούλημα» είναι εύκολη.
Η λέξη «προδοσία» ακόμη ευκολότερη.
Το «παραδίδουν το Λουτράκι» προκαλεί αμέσως αντιδράσεις.
Τα social media λατρεύουν τέτοιες λέξεις.
Τα στοιχεία, όμως, είναι λιγότερο θεαματικά.
Και απαιτούν κάτι που δυστυχώς σπανίζει στον δημόσιο διάλογο:
να διαβαστούν.
Ο Γιώργος Γκιώνης σήμερα επιχείρησε να κάνει ακριβώς αυτό.
Να μεταφέρει τη συζήτηση από το συναίσθημα στους αριθμούς, από τις καταγγελίες στα νομικά κείμενα και από τις πολιτικές κραυγές στην πραγματική οικονομική κατάσταση της επιχείρησης.
Και εδώ προσωπικά θεωρώ ότι βρίσκεται το πιο σημαντικό σημείο της σημερινής παρέμβασης.
Δεν χρειάζεται κανείς να συμφωνεί με τον δήμαρχο.
Χρειάζεται όμως να γνωρίζει ακριβώς με τι διαφωνεί.
16% ή 50%; Μήπως το δίλημμα είναι αλλού;
Ένα από τα επιχειρήματα που κυριάρχησαν στη δημόσια συζήτηση είναι το περίφημο 16% έναντι του 50%.
Ακούγεται εντυπωσιακό.
Όμως η οικονομία δεν λειτουργεί με συνθήματα.
Όπως ανέφερε ο Γιώργος Γκιώνης, η ανεξάρτητη οικονομική αξιολόγηση της Ernst & Young καταλήγει ότι το σενάριο της μετατροπής σε Α.Ε. είναι αυτό που χαρακτηρίζεται βιώσιμο.
Και ο δήμαρχος το είπε με τρόπο που δύσκολα μπορεί να παρερμηνευθεί:
«Η πραγματική επιλογή δεν είναι ανάμεσα στο 16% και στο 50%. Η πραγματική επιλογή είναι ανάμεσα στη βιωσιμότητα και στο αδιέξοδο».
Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να απαντηθεί.
Όχι με Facebook.
Όχι με συνθήματα.
Όχι με «μου είπαν».
Με αριθμούς.
900.000 ευρώ τον χρόνο και η δημοτική περιουσία
Εδώ υπάρχει ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα.
Η δημοτική πλευρά υποστηρίζει ότι προβλέπεται εγγυημένο ετήσιο οικονομικό αντάλλαγμα 900.000 ευρώ, με αναπροσαρμογή, ενώ το ποσοστό του 16% παραμένει προστατευμένο από μελλοντικές αυξήσεις κεφαλαίου.
Και υπάρχει βεβαίως το μεγάλο θέμα της δημοτικής περιουσίας.
Ο Γιώργος Γκιώνης ήταν κατηγορηματικός:
«Δεν μεταβιβάζεται η κυριότητα, δεν εισφέρονται τα ακίνητά μας στη νέα Α.Ε., δεν χαρίζεται τίποτα και δεν χάνεται η δημοτική περιουσία».
Αν αυτό αποτυπώνεται στους τελικούς συμβατικούς και νομικούς όρους, τότε οφείλουμε να το γνωρίζουμε.
Και αν κάποιος υποστηρίζει το αντίθετο, τότε επίσης οφείλει να παρουσιάσει τα αντίστοιχα έγγραφα.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία.
Το Λουτράκι δεν χρειάζεται άλλους «ειδικούς» των social media. Χρειάζεται έγγραφα.
Και κάπου εδώ… τα «παπαγαλάκια» πρέπει να σωπάσουν
Ναι, θα το πω όπως το σκέφτομαι.
Όταν υπάρχουν άνθρωποι που επαναλαμβάνουν συνεχώς τις ίδιες βαριές λέξεις χωρίς να παρουσιάζουν ολόκληρο το νομικό και οικονομικό πλαίσιο, τότε δεν βοηθούν τον δημόσιο διάλογο.
Τον δηλητηριάζουν.
Όταν κάποιος φωνάζει «ξεπούλημα», η αυτονόητη δημοσιογραφική ερώτηση είναι:
Πού ακριβώς βρίσκεται το ξεπούλημα;
Σε ποια παράγραφο;
Σε ποιο άρθρο;
Σε ποια οικονομική πρόβλεψη;
Σε ποιο συμβατικό όρο;
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να χειροκροτήσουμε τη δημοτική αρχή.
Σημαίνει ότι πρέπει να απαιτήσουμε από όλους όσοι τοποθετούνται δημόσια τεκμηρίωση.
Γιατί διαφορετικά, πολύ εύκολα η πολιτική κριτική μετατρέπεται σε πολιτική λάσπη.
Ο Γκιώνης δεν κέρδισε επειδή μίλησε. Κέρδισε επειδή άνοιξε τη συζήτηση.
Ας είμαστε επίσης ξεκάθαροι.
Η σημερινή συνέντευξη Τύπου δεν σημαίνει ότι το θέμα τελείωσε.
Το αντίθετο.
Τώρα αρχίζει η πραγματική συζήτηση.
Γιατί από εδώ και πέρα ο Δήμος οφείλει να δώσει στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία που μπορούν να δημοσιοποιηθούν.
Το πλήρες νομικό κείμενο.
Τους οικονομικούς όρους.
Την οικονομική αξιολόγηση.
Τις ασφαλιστικές δικλίδες.
Τι ακριβώς παραχωρείται.
Τι ακριβώς δεν παραχωρείται.
Ποιες είναι οι υποχρεώσεις.
Ποια είναι τα δικαιώματα.
Και τι σημαίνει κάθε επιλογή για τον Δήμο και τους δημότες.
Αυτό θα ήταν η πραγματική δικαίωση της σημερινής πρωτοβουλίας.
Και κάτι ακόμη: η παρουσία του Παύλου δεν πέρασε απαρατήρητη
Η παρουσία του πρώην δημάρχου Παύλου Παύλου στη συνέντευξη Τύπου έδωσε, κατά την άποψή μου, έναν επιπλέον συμβολισμό.
Γιατί το Καζίνο Λουτρακίου δεν είναι υπόθεση μιας δημοτικής αρχής.
Είναι μια ιστορία που έχει περάσει από πολλές διοικήσεις, πολλούς ανθρώπους και πολλές διαφορετικές περιόδους.
Και αυτό ακριβώς επιβάλλει σήμερα σοβαρότητα.
Όχι πολιτικές παρωπίδες.
Η δική μου θέση
Δεν έχω καμία διάθεση να χαρίσω πολιτική λευκή επιταγή στον Γιώργο Γκιώνη.
Ούτε θεωρώ ότι ένας δήμαρχος πρέπει να μένει στο απυρόβλητο.
Ακριβώς το αντίθετο.
Όταν διαχειρίζεται δημοτική περιουσία, πρέπει να ελέγχεται περισσότερο από οποιονδήποτε.
Αλλά υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον έλεγχο και στην καταδίκη χωρίς στοιχεία.
Και σήμερα ο Γκιώνης έκανε κάτι που προσωπικά θεωρώ πολιτικά σωστό:
βγήκε μπροστά.
Δεν κρύφτηκε πίσω από μια ανακοίνωση.
Δεν άφησε μόνο τους συνεργάτες του να απαντήσουν.
Δεν απέφυγε την αντιπαράθεση.
Και κυρίως, είπε στους δημότες ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει πάνω στα πραγματικά δεδομένα.
Αυτό έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα.
Πολύ νωρίτερα.
Γιατί αν τα στοιχεία είχαν δοθεί από την αρχή, ίσως σήμερα να μην υπήρχε τόσος χώρος για τα κάθε λογής «παπαγαλάκια».
Το Λουτράκι δεν χρειάζεται φόβο. Χρειάζεται αλήθεια.
Από σήμερα λοιπόν, θα πρότεινα κάτι πολύ απλό.
Αφήστε στην άκρη τις κραυγές.
Αφήστε στην άκρη τα «ξεπουλήσατε».
Αφήστε στην άκρη τα «προδώσατε».
Αφήστε στην άκρη και τα «όλα είναι τέλεια».
Και δώστε στους δημότες τα χαρτιά.
Αφήστε τους να διαβάσουν.
Αφήστε τους να συγκρίνουν.
Αφήστε τους να κρίνουν.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που πρέπει να προστατευθεί δεν είναι η πολιτική εικόνα κανενός δημάρχου.
Είναι το συμφέρον του Λουτρακίου.
Και εάν η πρόταση προστατεύει τη δημοτική περιουσία, διασφαλίζει έσοδα, προστατεύει την οικονομική θέση της Δημοτικής Επιχείρησης και δημιουργεί πραγματικές προϋποθέσεις βιωσιμότητας, τότε πρέπει να το γνωρίζουν όλοι.
Εάν πάλι υπάρχουν κρυφοί κίνδυνοι, αδύναμοι όροι ή σημεία που ζημιώνουν τον Δήμο, τότε επίσης πρέπει να αποκαλυφθούν.
Αυτό είναι Δημοκρατία.
Αυτό είναι δημοσιογραφία.
Και αυτό είναι το πραγματικό «ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ».
Γιατί οι δημότες δεν χρειάζονται «παπαγαλάκια».
Χρειάζονται αλήθεια.
Και σήμερα, ο Γιώργος Γκιώνης έκανε ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Το επόμενο βήμα είναι να δοθούν όλα τα στοιχεία στο φως.
