Σαμαράς, Πελοπόννησος και το πολιτικό παρασκήνιο – Πόσα γνωρίζουμε και πόσα απλώς υποθέτουμε;
Γράφει η Γιάννα Μπεκιάρη – Βορινιώτη
Δημοσιογράφος & Διευθύντρια Σύνταξης
Από την Κορινθία έως την Αρκαδία και τη Μεσσηνία, οι πολιτικές διεργασίες φαίνεται να εντείνονται – Ποια πρόσωπα συνδέονται με τα σενάρια για τον νέο φορέα
Έντονη πολιτική κινητικότητα καταγράφεται στην Πελοπόννησο, καθώς οι πληροφορίες γύρω από το νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά πληθαίνουν και οι συζητήσεις για τη στελέχωση των πιθανών ψηφοδελτίων περνούν πλέον και σε τοπικό επίπεδο.
Το τελευταίο διάστημα έχουν δημοσιευθεί σειρά πληροφοριών για πρόσωπα που φέρονται να εξετάζουν ή να έχουν ήδη συζητήσει τη συμμετοχή τους σε έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, χωρίς ωστόσο να έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα ένα πλήρως επίσημο και οριστικό ψηφοδέλτιο.
Η Πελοπόννησος, πάντως, φαίνεται να αποτελεί μία από τις περιοχές όπου το ενδιαφέρον είναι ιδιαίτερα αυξημένο.
Υπάρχουν φορές που η πολιτική είδηση βρίσκεται σε μια ανακοίνωση.
Υπάρχουν όμως και φορές που βρίσκεται σε έναν καφέ, σε ένα τραπέζι, σε μια συνάντηση ή σε μια συζήτηση που γίνεται μακριά από τις κάμερες.
Και κάπου εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον – αλλά και η ανάγκη για προσοχή.
Όμως ας κάνουμε ένα βήμα πίσω.
Γιατί τελικά, πόσα από αυτά που ακούμε είναι γεγονότα και πόσα είναι απλώς πολιτικές υποθέσεις;
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά
Δεν γνωρίζουμε ακόμη με βεβαιότητα εάν ο Αντώνης Σαμαράς θα προχωρήσει τελικά στη δημιουργία κόμματος.
Υπάρχουν πληροφορίες.
Υπάρχουν συζητήσεις.
Υπάρχουν δημόσιες τοποθετήσεις και πολιτικές κινήσεις.
Υπάρχουν όμως και πολλά ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά.
Άρα, πριν αρχίσουμε να μοιράζουμε ψηφοδέλτια και να «κλειδώνουμε» υποψηφίους, ίσως χρειάζεται να κρατήσουμε λίγο μικρό καλάθι.
Γιατί υπάρχει και κάτι ακόμη πιο σημαντικό.
Ακόμη κι αν δημιουργηθεί νέο κόμμα, δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος που έχει συναντήσει τον Σαμαρά θα είναι υποψήφιός του.
Και ακόμη κι αν κάποιος γίνει υποψήφιος, δεν σημαίνει ότι θα τον ψηφίσουν όλοι όσοι σήμερα συζητούν μαζί του.
Ένας καφές δεν είναι ψηφοδέλτιο
Ας το πούμε απλά.
Ένας άνθρωπος μπορεί να συναντήσει τον Αντώνη Σαμαρά επειδή τον εκτιμά προσωπικά.
Μπορεί να θέλει να ακούσει τις απόψεις του.
Μπορεί να συμφωνεί με κάποιες από τις πολιτικές του θέσεις.
Μπορεί να διαφωνεί με άλλες.
Μπορεί να θέλει απλώς να ενημερωθεί για το τι σχεδιάζει.
Και μπορεί, φυσικά, να εξετάζει το ενδεχόμενο να τον ακολουθήσει πολιτικά.
Όλα αυτά είναι διαφορετικά μεταξύ τους.
Το να καθίσει κάποιος απέναντι από τον πρώην πρωθυπουργό και να συζητήσει μαζί του δεν αποτελεί από μόνο του πολιτική ανακοίνωση.
Και κυρίως δεν αποτελεί απόδειξη ότι θα είναι υποψήφιος.
Τότε γιατί έχουν σημασία αυτές οι συναντήσεις;
Γιατί, ακόμη κι αν δεν οδηγούν σε υποψηφιότητες, δείχνουν ότι υπάρχει διάλογος.
Δείχνουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς εξακολουθεί να συνομιλεί με ανθρώπους σε τοπικό επίπεδο.
Δείχνουν επίσης ότι υπάρχουν άνθρωποι που επιθυμούν να ακούσουν τι σκέφτεται και τι σχεδιάζει.
Αυτό από μόνο του αποτελεί πολιτικό δεδομένο.
Δεν αποτελεί όμως εκλογικό αποτέλεσμα.
Και αυτή η διάκριση είναι σημαντική.
Τι γίνεται στην Κορινθία;
Εδώ ίσως βρίσκεται το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Υπάρχουν πρόσωπα στην Κορινθία που έχουν συναντήσει τον Αντώνη Σαμαρά.
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μιλήσει μαζί του.
Υπάρχουν άνθρωποι που τον εκτιμούν και δεν το κρύβουν.
Υπάρχουν πιθανότατα και άνθρωποι που εξετάζουν τι θα μπορούσε να σημαίνει για τους ίδιους μια νέα πολιτική προσπάθεια.
Από αυτό όμως μέχρι να πούμε ότι «ο τάδε θα είναι υποψήφιος» υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Και προσωπικά θεωρώ ότι αυτή την απόσταση πρέπει να τη σεβαστούμε.
Γιατί η δημοσιογραφία δεν είναι να προλάβουμε την ανακοίνωση.
Είναι να ξεχωρίσουμε τι γνωρίζουμε από αυτό που απλώς υποθέτουμε.
Τελικά, τι ξέρουμε;
Ξέρουμε ότι υπάρχει πολιτική συζήτηση γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν επαφές.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι στην Πελοπόννησο που συζητούν μαζί του.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν πρόσωπα που εκφράζουν θετική στάση απέναντί του.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν ήδη και δημόσιες τοποθετήσεις για πιθανές υποψηφιότητες.
Δεν ξέρουμε όμως ακόμη με βεβαιότητα:
- αν θα δημιουργηθεί τελικά νέο κόμμα,
- ποια θα είναι η τελική του μορφή,
- ποιοι θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια,
- ποιοι από όσους συνομιλούν σήμερα με τον Σαμαρά θα κάνουν το επόμενο βήμα,
- και κυρίως πόσοι από αυτούς θα τον ψηφίσουν.
Στο Επίκεντρο της Γιάννας Μπεκιάρη
Ίσως λοιπόν το σωστό ερώτημα σήμερα δεν είναι:
«Ποιοι θα πάνε με τον Σαμαρά;»
Αλλά:
«Ποιοι θα αποφασίσουν να ψηφίσουν Σαμαρά όταν έρθει η ώρα της απόφασης;»
Γιατί άλλο να πίνεις έναν καφέ.
Άλλο να δηλώνεις ότι εκτιμάς έναν πολιτικό.
Άλλο να στηρίζεις μια πολιτική προσπάθεια.
Και άλλο να βάλεις το όνομά σου σε ένα ψηφοδέλτιο.
Και στο τέλος, υπάρχει η πιο δύσκολη απόφαση:
η ψήφος.
Μέχρι τότε, λοιπόν, ας κρατήσουμε τις αποστάσεις που χρειάζεται η είδηση από την υπόθεση.
Γιατί στην πολιτική, όπως και στη δημοσιογραφία, το «ίσως» δεν πρέπει να παρουσιάζεται ποτέ ως «σίγουρα».
Και αυτή τη στιγμή, στην υπόθεση Σαμαρά, υπάρχουν ακόμη πολλά «ίσως».
